Մայրենի

Ջեկոյի վերադարձը

 Ջեկոն սկսում է վազել արագ  հեռացող գնացքի  ետևից: Գնացքն ավելի ու ավելի արագ էր ընթանում, մինչև որ անհետացավ սարի հետևը: Փոքրիկ շնիկը տխրեց, սկսեց հաչալ ու շարունակեց քայլել գնացքի գծերով:
    Մութն արդեն ընկնում էր , Ջեկոն սոված էր և շատ հոգնած: Ծառերից մեկի տակ պառկեց հանգստացավ, հոտոտելով ինչ-որ բաներ կերավ ու շարունակեց ճանապարհը գնացքի գծերով: Առավոտյան շնիկը գրեթե հասնում էր Երևան: Տատիկը մոլորված ու շատ տխուր, հույսով սպասում էր շնիկին կայարանում:
    Հանկարծ գնացքի գծերի վրա երևաց փոքրիկ սպիտակ շնիկը: Նա վազելով  հասավ տատիկին: Երկուսը շատ-շատ ուրախացան, և տատիկը շնիկին դրեց զամբյուղի մեջ և տարավ, որ տա իր որդուն:

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s